Inhoudsopgave
De belangrijkste mensen in Parijs
Klik hier.
Oude foto's van Parijs
Klik hier
Bartle van der Heyde
Semarang, 28 februari 1926
Lydia en Bartle
Citaat van Nikolai van der Heyde – over hoe zijn ouders elkaar hebben ontmoet.
Op een dag, begin jaren dertig, besloten mijn vader en een vriend – een Friese kunstenaar (Johannes Elsinga) – naar Parijs te gaan. Die vriend had mijn vader nodig omdat hij geen Frans sprak. En mijn vader had behoefte aan afleiding. Reizen was in die tijd lang niet zo vanzelfsprekend als nu, dus vertrokken ze allebei vol opwinding. Ik denk dat mijn vader het ook een beetje als een avontuur zag; hij was net teruggekeerd van een lange periode in Nederlands-Indië. In Parijs gingen ze meteen naar Montparnasse, waar alles wat ertoe deed zich afspeelde: Hemingway en John Dos Passos gaven hun beroemde feesten bij Le Select, Gertrude Stein ontving gasten in haar buitengewone boekwinkel, en bij La Coupole – dat fantastische Parijse restaurant – hielden Modigliani en zijn onafscheidelijke metgezel Soutine hof. Maar bij La Rotonde raakten mijn vader en zijn vriend bevriend met Kees van Dongen en nog een Friese kunstenaar, Tjerk Bottema. Mijn vader en Bottema werden hechte vrienden (we hebben nog altijd een aantal prachtige schetsen van hem; zelfs een klein rood omlijst schilderijtje van mij als baby). Een van de allereerste dingen die Bottema deed – als een daad van echte vriendschap – was mijn vader meenemen naar zijn favoriete restaurant in Montparnasse: Djiguite, genoemd naar een groep Russische Kozakken die destijds zeer beroemd was. Dit was het kleine restaurant dat mijn grootvader had opgericht (nadat eerdere ondernemingen in Nice en Berlijn, Duitsland, niet succesvol waren gebleken). En daar, op een dag, zag mijn vader mijn moeder – en zijn hart begon te zingen. De rest is geschiedenis.Nikolai van der Heyde – brief aan Natasha Lord-Kamendrovsky
Een Kozakkencircus
Een Kozakkencircusgezelschap dat de traditionele Kuban-dzjigitovka-paardengymnastiek uitvoert.