Inhoudsopgave
Kapoestnik
Kapoestnik kan vertaald worden als ‘koolfeest’ of ‘koolpartij’. Het is een Russische traditie van feestvieren. Meestal gaat het om een muzikale collage van bekende liederen, waarvan de teksten zijn aangepast om de eregasten te vieren of op speelse wijze op de hak te nemen.
Lees hier meer over Kapustnik.
Elsa Triolet

Elsa Triolet (24 September [O.S. 12 September] 1896 – 16 June 1970), born Ella Yurievna Kagan in Moscow, was a Russian-French writer. For my quotation, see: Dr. Maria Rubens, Russian Montparnasse: Transnational Writing in Interwar Paris, Palgrave Macmillan, 2015. For more about Triolet: click hier.
Jean Guyon-Cesbron

Jean Guyon-Cesbron werd in 1902 geboren in Marines (Seine-et-Oise) en volgde zijn opleiding aan de colleges Grand-Champ in Versailles, Sainte-Croix in Neuilly en Mongazon in Angers. Op vijftienjarige leeftijd werd hij door polio getroffen, waardoor hij voorgoed het gebruik van zijn benen verloor. In 1926 begon hij zijn eerste romans te schrijven. Enkele jaren later vestigde hij zich in Parijs, waar een speciaal aangepaste fiets hem de vrijheid gaf zich naar eigen wens door de stad te bewegen. In Montparnasse ontwikkelde hij zich tot criticus en verslaggever, en leverde bijdragen aan talloze kranten, weekbladen en tijdschriften. De datum van zijn overlijden is onbekend.
Velocimane

In een hoek zat de Franse romanschrijver Jean Guyon-Cesbron, zijn zwarte hoed diep over zijn vierkante gezicht getrokken en een sigaret nonchalant bungelend tussen zijn lippen. Polio had hem voorgoed het gebruik van zijn benen ontnomen, maar dankzij een aangepaste 'velocimane' – een driewieler voor invaliden – kon hij zich toch vrij door Parijs bewegen.
Proloog
Jean Guyon-Cesbron’s boek opgedragen aan Lydia
Voordat Lydia zich weer van zijn tafel kon verwijderen, bood Jean haar de papieren bloem aan die hij had gevouwen. ‘Voor jou,’ zei hij stralend, ‘een bloem ter ere van jouw schoonheid.’ Haar wangen kleurden rood, en met een haastige beweging liet ze haar golvende kastanjebruine haren voor haar oren vallen om ze te verbergen. Dat deed ze vaker wanneer ze zich onzeker voelde, had hij opgemerkt. Ze schonk hem een bescheiden lachje dat zijn hart verwarmde. Bij haar voelde hij zich geen schaduw van zichzelf, geen gebroken invalide man, misschien was dat wel waarom hij haar zo bijzonder vond. ‘Mijn volgende boek,’ zei hij, ‘draag ik op aan jou,’ en geamuseerd zag hij hoe haar blos nog dieper werd. Hij glimlachte breed. Het leven was goed.
Proloog



Balalaika
Een traditioneel Russisch snaarinstrument, herkenbaar aan zijn driehoekige houten klankkast, de met fretten bezette hals en de drie snaren, waarmee al eeuwenlang melancholieke en levendige melodieën worden gespeeld.